Nieuwe release: Er Ist Wieder Da #005

Een Rauchbier is een traditionele Duitse bierstijl die bekendstaat om zijn rokerige smaak. Het wordt voornamelijk gebrouwen in de regio's rondom Bamberg in Beieren, Duitsland. De naam "Rauchbier" komt van het Duitse woord "rauch" (wat rook betekent), en dat is precies wat deze bierstijl onderscheidt: het gebruik van gerookte mout. Bij het brouwen van Rauchbieren wordt gerst gebruitk die gemout is in een rookoven, waar het wordt blootgesteld aan rook van hout, vaak van beukenhout. Dit geeft de mout een kenmerkende rokerige smaak die door het hele bier heen te proeven is. De intensiteit van de rook kan variëren van subtiel tot sterk, afhankelijk van de gebruikte mouten en het brouwproces.

Rauchbieren zijn vaak donker van kleur, met tonen van karamel, chocolade en geroosterde noten die samenkomen met de rokerige geur en smaak. De body van het bier kan variëren van medium tot vol, en de afdronk heeft vaak een rokerige nasmaak die lingerend is. Er zijn verschillende stijlen binnen de Rauchbier-categorie, maar de meest bekende zijn de Märzen.

Wij brouwden de vijfde versie van ons Rauchbier in de stijl van de Schlenkerla Rauchbier Märzen Weizen, de bekendste brouwer van deze bierstijl ui Bamberg. Met het toevoegen van tarwemout bij de moutstorting geeft dit het bier een wat zachtere, vollere smaak, waarmee ook het alcoholvolume iets omhoog kan worden gebracht.

Nieuwe release: Cromvliet Hopfenweizen

Hopfenweizen is een variant van het Duitse Weizenbier, dat bekend staat om zijn fruitige en kruidige aroma's van gist, vaak met tonen van banaan en kruidnagel, die typisch zijn voor tarwebieren. Bij Hopfenweizen wordt er echter extra hop toegevoegd, wat resulteert in een bier met een meer uitgesproken hoparoma en -smaak dan een regulier Weizenbier. Deze hoptoevoeging zorgt voor een frisse, hopbittere smaak, die een contrast vormt met de zachte, zoetere tarwetoetsen en het kruidige karakter van de gist. Het resultaat is een mix van fruitige, kruidige, en hoppige smaken.

Hopfenweizen wordt vaak als verfrissend en aromatisch beschouwd, met een complexiteit die het ideaal maakt voor zowel liefhebbers van Weizenbier als hoprijke bieren. Het heeft vaak een medium tot hoog alcoholpercentage en wordt het vaak geconsumeerd in de warmere maanden.

In onze eigen Cromvliet Hopfenweizen gebruikten we een mix van gerste- en tarwemout met een flinke hoptoevoeging van edele hopsoorten. Het recept is helaas verloren gegaan na een gelijktijdige computercrash en een crash van beider harde schijven (toeval bestaat niet), maar wat we wel zeker weten is de dryhopping met zelfgekweekte en zelfgedroogde hopbloemen uit een Schiedamse volkstuin. Een voorbeeld was hierbij de Schneider Weisse Tap 5 Meine Hopfenweisse.

Nieuwe release: Cromvliet Saison

Saison is een biersoort die zijn oorsprong vindt in de Belgische provincie Henegouwen (Wallonië). Dit seizoensbier werd oorspronkelijk door de boeren gebrouwen in de winter om gedronken te worden door de seizoensarbeiders in het oogstseizoen. Dat deed men om te voorkomen dat het bier slecht zou worden gedurende de bewaring. Deze bieren hadden een alcoholpercentage rond de 3% en waren extra gehopt voor de houdbaarheid. De hedendaagse saison=bieren worden het gehele jaar door gebrouwen en niet enkel meer in Wallonië. De meeste bieren zijn goudblonde tot amberkleurige ongefilterde bieren van hoge gisting en hebben een alcoholpercentage tussen 5% en 6,5% (bij voorkeur boven de 6.0%.

De saison-brouwers hebben zelf criteria opgesteld waaraan volgens hen saison-bieren moeten voldoen. Maar het bier mag op twee punten afwijken (wat betekent dat in principe ook buiten Henegouwen een saison kan gebrouwen worden):

  • Het is een bier van hoge gisting met nagisting
  • Het is gebrouwen in de provincie Henegouwen (maar dat hoeft dus niet)
  • Alcoholpercentage ligt tussen 5.0% en 6,5%
  • De kleur is donkerblond tot amberkleurig
  • Het is dorstlessend van karakter (dat is een bier al snel)
  • Het is goed gehopt en/of gekruid (hop en kruiden zijn secundair, de kracht komt uit de gist)
  • Het heeft een hoge vergistingsgraad (geeft een "droog" bier)
  • Het is bij voorkeur afgevuld in 75cl flessen (hebben wij niet en doen we ook niet)
  • Het is vooral regionaal verkrijgbaar
  • Het wordt hoofdzakelijk gebruik van gerstemout, andere granen zoals tarwe zijn mogelijk

Eiber Bierfestival

Op 29 en 30 maart 2024 organiseerde Eiber Bier in samenwerking met evenementenlocatie Haags Hoog een bierfestival op grote, maar niet eenzame hoogte. namelijk op op de zesde etage van het verzamelgebouw The New Farm, waar de ketels van Eiber Bier staan. Met de glazen kas van Haags Hoog een etage hoger, was deze locatie de logische plek voor het eerste officiële Eiber Bierfestival. Met een geweldig uitzicht op de stad Den Haag, live Haagse muziek en de deelname van voornamelijk kleinere en lokale brouwerijen, maakt dit festival een echt Haags bierfestival.

Hoewel we de laatste jaren niet veel bierfestivals meer bezoeken, konden we dit bierfestival natuurlijk niet links laten liggen. We kozen voor de zaterdagavond en bestelden de tickets online voor slechts € 7,50, inclusief proefglas en muntje. Naast de eigen Eiber bieren waren ook de volgende lokale brouwerijen aanwezig met hun bieren:

  • Maris Lager (Den Haag, opgericht 2022, brouwerijhuurder, vernoemd naar de zeemeermin die trots op de vuurtoren van Scheveningen staat);
  • De Scheveningse Brouwer (Den Haag, opgericht 2023, brouwerijhuurder, brouwt alleen white labels voor de horeca);
  • De Zoetermeerse Brouwerij (Zoetermeer, opgericht 20217, tot 2021 bekend onder de naam LVR Breweries, tot 2021 brouwerijhuurder, sinds 2021 een eigen kleine proefbrouwinstallatie);
  • EXLA (Zoetermeer, opgericht 2019, brouwerijhuurder).

Skavenhage speelde vanaf 21:00 uur Jamaicaanse ska, met een voorliefde voor opgewekte dansbare ska (zie foto). Later op de avond was er Nine Hours West, met een eigen funk- en rocksound in combinatie met bekende covers. Ook het eten was prima verzorgd. Follow the Beer was happy en kijkt uit de naar de 2e editie.

Onder de loep #048: La Debauche Luxure

Over La Debauche

Brasserie La Debauche (letterlijke vertaling uit het Frans: losbandigheid) verhuisde aan het begin van 2018 naar de Rue des Lignes in Angoulême, een stad in het zuidwesten van Frankrijk en tevens hoofdstad van het departement Charente. Hier, op een kruispunt van spoorlijnen, brouwt La Debauche zijn bieren en wordt het assortiment verder ontwikkeld. Maar nog veel belangrijker, hier is een echte kelder gecreëerd waar bieren kunnen rijpen en is er ook een proeflokaal waar je de bieren kunt drinken en een ruimte gewijd aan afhaalmaaltijden. De brouwerij is uitgerust met een 50 hectoliter-brouwhuis en nieuwe vergistingstanks, waar ook brouwerijhuurders gebruik van kunnen maken, en wort wordt gemaakt als basis voor sterke drank, zoals whisky.

Bij La Debauche nemen ze de tijd voor het rijpingsproces, het proeven en het dan opnieuw laten rijpen (indien nodig). Hiertoe gebruiken ze verschillende soorten vaten: cognac, rode wijn (Domaine de l'île Margaux), bourbon Heaven Hill, olorosso, sherry. En het resultaat is steeds anders, evenals hun verlangens en nieuwsgierigheid. Iedere rijping in vaten die hier wordt uitgevoerd, voegt iets toe aan hun leerproces, aan hun ervaring en geeft hun bieren krachtige en unieke aromatische geuren, kleuren en smaken.

La Debauche heeft dan ook een uitgebreid assortiment van soms knotsgekke bieren. Wat te denken van de Délice Glacé (ice cream pale ale) of de Milkshake Passion IPA. Wil je meer weten, neem dan hier een kijkje.

Follow the Beer nam de La Luxure onder de loep. Wij houden wel van wat luxueuze losbandigheid!

 

Over La Luxure

La Luxure wordt omschreven door de brouwers als een pastry sour van 7,3% waaraan een 'monsterlijke' hoeveelheid kersen, bananen en koffie zijn toegevoegd. Te lezen valt dat het hier om 400 kilo kersen- en bananenpuree gaat en om 16 kilo koffie. Dat zegt natuurlijk niet zoveel als  je niet weet hoeveel de batch bedroeg. Maar goed, ze noemen het zelf monsterlijk.

Onze mening: in een pastry sour verwacht je in ieder geval een zoet element (bv. door het gebruik van ahornsiroop of lactose) en vaak ook wat fruitigheid. Dat vind je ook terug in de La Luxure. Gek genoeg blijft het bier overeind en in balans. En dat terwijl de losbandige brouwers aankondigden dat ze een monsterlijke hoeveelheid kersen, bananen en koffie hebben toegevoegd. Ze hebben in ieder geval geen monsterlijk bier afgeleverd, want smaak en aroma kloppen nog steeds. Dat komt natuurlijk door de rijping op houten vaten. Welke dat is geweest, dat vertelt het verhaal niet. Maar voor dit keer laten we het er bij zitten. De slotsom, een beetje gek, maar wel lekker. Wat ons betreft mogen ze door naar de volgende losbandige ronde. Wij verlangen er naar en blijven nieuwsgierig.

 

Er ist wieder da: Rauchen ist Tödlich

Ja hoor, daar is ie weer: onze Rauchen ist Tödlich (5,0%). Dit keer met een hogere moutstorting van de Platinum Swaen Smoked en minder pilsmout. Dit is niet de bonkige Bamberger rookmout die we bij de eerste batch gebruikten, maar een veel subtielere rookmout. Minder aroma's van worst, maar meer smaak. De donkere kleur komt door het gebruik van een beetje Caramout (100-140 EBC) en Chocomout (800-1000 EBC). Voor de hopstorting gebruikten we Northern Brewer en Perle hoppen. Er ist wieder da en hoe!

Follow the Beer followt weer!

Ook Follow the Beer is getroffen door de coronacrisis. Met de intelligente lockdown viel er ook voor ons weinig te beleven. Het gaat ons immer niet alleen om het drinken van bier. Dat doen wij met veel plezier. Maar het gaat ons ook bewegen en om het bezoeken van bierspots, want daar drinken wij het liefste ons bier. Nu de coronamaatregelen bijna overal in Europa zijn versoepeld en alle codes op geel staan, stapten wij  in de auto en togen naar Berlijn, de rauwe, hippe hoofdstad van Duitsland, waar het bier ook rijkelijk vloeit. Lees hier meer over het bier in Berlijn.

U zult misschien denken 'Ik kan niet naar Duitsland, daar zijn ze zo streng', maar dat valt reuze mee. De coronamaatregelen verschillen niet veel van die in Nederland. Alleen in het openbaar vervoer, winkels en de horeca moet je mondkapje (Mund- und Naseschütz) dragen. Daar wen je snel aan en bovendien lijkt niemand zich in de horeca ook maar iets aan te trekken van deze pflicht en ook niet van de 1,5 meter afstand. Wat dat betreft is het net Nederland!

Mix&Match #001: Brand Dubbelbock met Lagunitas 12th of Never Ale

Bij een bezoek aan bierparadijs De Heks in Deventer pikten we deze trend op: het blenden van bier, oftewel mix&match van bier. Daar hebben er een heuse specialiteit. van gemaakt. Zo bestelden wij een Geuze Mariage Parfait (Lambic-Gueuze, 8,0%) van brouwerij Boon, die we besloten te delen in een groot glas en een klein glaasje. Daar wilden we nog bier bij, zoet en hoog in de alcohol, omdat dat een mooie tegenhanger zou vormen met het zuur van de Mariage Parfiat (nicht nur wegen die Name) en ook omdat het de afsluiter van de avond was.

'Nee, die krijg je niet. Die is saai. Wacht maar even', sprak de bebaarde barman en liep naar zijn taps en tapte een glas halfvol met het bestelde bier (een quadrupel van 10%) en tapte vervolgens de andere helft vol met een ander bier. 'Zo, check die maar eens in bij Untappd', sprak hij met een voldane grijns. We hebben de blend van deze twee bieren inderdaad niet ingecheckt bij Untappd, maar hebben deze trend wel meegenomen naar het Westen van het land. Wees gerust, het land was nog Coronavrij en zat nog niet op slot. De wereld was nog niet veranderd in een pandemische puinhoop.

Hierbij presenteert Follow the Beer in het kader van Follow the Trend de eerste Mix & Match van dit jaar: Brand Dubbelbock met Lagunitas 12th of Never Ale, niet geheel toevallig twee bieren waar Heineken een stevige footprint in heeft staan.

Brand Dubbelbock

Volgens de brouwers van Brand Dubbelbock (7,5%, 27 EBU) dankt dit bier zijn rijke en robuuste smaak aan de dubbele rijping. Door de bijzondere blend van gebrande moutsoorten heeft het bier een diep roodbruine kleur (65 EBC), ook wel robijnrood genoemd. Deze dubbelbok is door zijn krachtige, moutige, zoetige karakter een echt herfstbier en moet worden gedronken op een temperatuur van 6-8 graden, aldus de brouwers van Brand (eigendom van Heineken).

Lagunitas 12th of Never Ale

Lagunitas kondigt zijn 12th of Never Ale aan als magisch en mystiek: 'As the River Styx froze and the final pig took flight, when the last winged monkey departed the darkly fragrant netherlands, as wishes became horses and all the beggars rode… under a newly-blued moon at dawn on the very 12th of Never'. De Styx (letterlijk "haat of afschuw, vooral tegenover mensen") is de rivier die de bovenwereld of aarde scheidt van de onderwereld en is één van de vijf rivieren in de onderwereld. Deze rivieren komen bij elkaar in het centrum van de onderwereld in een groot moeras, dat soms ook met Styx aangeduid wordt.

De 12th of Never is een blend van old en new school hopsoorten die een combinatie van citrus, kokosnoot en papaya-achtige smaken geven. De 12th of Never Ale heeft een alcoholvolume van 5,5% en een bitterheid van 45 IBU. Opmerkelijk is dat Lagunitas (50% eigendom van Heineken) zelf het bier labelt als een (American) pale ale, maar dat Beerwulf (waar Heineken ook een stevige vinger in de pap heeft) het heeft over een IPA. Of ze weten bij Heineken niet wat voor bieren ze in huis hebben, of de marketingafdeling dacht dat het label IPA beter zou aanslaan bij de consument. Immers, de gemiddeld kent inmiddels ook wel de IPA (Ie. Pe. Aa of AaiPieEééééé), maar haakt af bij de term pale ale, laat staan APA.

Mix & Match

Wij vonden dit een goede mix & match. Het moutige en zoetige karakter van de Brand Dubbelbock wordt mooi aangevuld met het aroma en de combinatie van smaken (citrus, kokosnoot en papaya) van de Lagunitas 12th of Never Ale. De weeëige, ietwat plakkerige dubbelbok krijgt hierdoor een scherp en verfrissend randje. Zeer aangenaam en aan te raden. Doe het ook en oordeel zelf.

 

Zure Hipster in Hopster: ‘Niet Lullen, maar Proeven’

Onze internationaal biersommelier gaf haar ongezouten commentaar op zuur bier in het blad Hopster:

“Ik ben dol op de pure smaken zuur en bitter. Als kind dronk ik alleen maar zure melk en toen ik mijn eerste zure bier dronk, de Rosé de Gambrinus van Cantillon, was ik meteen verkocht en ging er wereld voor me open. Ik drink nu bijna alleen nog maar zuur bier. Dat is ook waarom mijn platform, Follow the Beer, een lans breekt voor de ‘Sours’, de verzamelnaam voor zure bieren.

“Zuur bier is als een baby die een citroenschijfje in zijn mond krijgt. Iedereen kent wel het vertrekkende gezichtje, bij de verrassing van de nog onbekende zure smaak. Wat de boer niet kent, dat ‘mot’ hij niet. Ook de Nederlandse horeca kan nog wel wat stappen maken in het aanbod van zure bieren.

"Ik doe zelf niet aan een ‘instapmodel’, daar geloof ik niet in. Het nadeel is dat het dan toch vaak een aangezoet bier betreft, die het zuur (deels) maskeert.”

“Ik lust geen bier? Juist dan verleid ik je graag met zuur bier: het gemaskeerde bitter in deze bieren spreekt dan juist vaak aan. Niet lullen maar proeven.”

Sijf op 1 in Misset Café Top 100

Bar Restaurant Sijf uit Rotterdam is verkozen tot nummer 1 in de Misset Café Top 100 en volgt daarmee winnaar van 2018, Huppel the Pub uit Den Haag, op. Je vindt Sijf, zoals ze zelf zeggen heimelijk verborgen tussen de immer toenemende hoogbouw en hectiek van Rotterdam, op de Oude Binnenweg recht tegenover Melief Bender.

Sijf is een plek waar geluk nog steeds heel gewoon Rotterdams is en waar je kunt genieten van speciaalbier en Bourgondisch eten. Het is een ouderwets bruin café waar je bediend wordt op traditionele, joviale Rotterdamse wijze. Met meer dan 100 bieren, waarvan 11 op tap, biedt ook een uitgebreid bierassortiment voor bierliefhebbers, die ze zelf hoptimisten noemen. Die benaming is wel een beetje een misser. Follow the Beer is namelijk geen hoptimist. Wij houden van zuur en van rooksmaak en juist in die bieren is hop van ondergeschikt belang. Helaas zijn juist die bieren bij Sijf ondervertegenwoordigd.

Het is makkelijk om kritiek te hebben op de Misset Café Top 100. Zo doen, sinds betaling voor deelname verplicht is, lang niet alle goede cafés van Nederlands mee. Stel je maar eens een competitie voor zonder Ajax, PSV en Feijenoord. En de winnaar van vorig jaar mag het volgende jaar niet meer meedoen. Dat is alsof Ajax die jaar niet meer mee had mogen doen in de vaderlandse competitie. De Misset Café Top 100 is een beetje vreemd, maar toch een leuk tijdverdrijf, zeker aan het einde van het jaar waarin de lijstjes hoogtij vieren. Nu maar hopen dat er geen massa ramptoeristen op de nummer 1 zullen afkomen en dat onze kruk vrij zal blijven.