Onder de loep: Muuke #008

Onder de loep ditmaal de Muuke #008 New England Pale Ale. Dit bier werd gebrouwen door brouwerij Poesiat & Kater uit Amsterdam-Oost in samenwerking met de 7 poeslieve meisjes van de Bierbitches. Een NEPA dus, en geen NEIPA. En een Nepa met een twist. Want tsja, je bent niet voor niets een bierbitch. Je verbindt je naam niet aan zomaar het volgende bier. Dus werden voor deze Muuke drie speciale hopsoorten gebruikt (Azacca, Citra en Hüll Melon) en kwam de extra twist van de toevoeging van Madame Jeanette pepers. Poeslieve meisjes, maar ook pittige tantes dus.

New England Pale Ale

Vaak zie je door de bomen het bos niet meer. Dat geldt ook voor bierstijlen. Je krijgt snel het idee dat er meer bierstijlen dan bieren zijn. Zo ook voor de ales. Ga maar na, traditioneel waren er de pale ale, de red ale en de brown ale. En dan hebben we tegenwoordig ook het verschil tussen de Engelse India Pale Ale (IPA) en de Amerikaanse India Pale Ale (IPA). En binnen de IPA kennen we ook nog de Session IPA, de Black IPA, de Double IPA (DIPA), de Tripel IPA (TIPA) en de sinds een paar jaar ook de New England IPA (NEIPA).

Daar waar de NEIPA kan worden getypeerd als een ongefilterde IPA (6,5%) of DIPA (8-9%) die agressief is gehopt (vooral aromahop) waardoor het uiterlijk varieert van licht wazig of bewolkt tot het liefst ondoorzichtig of modderig. De NEPA is dan weer het lichtere broertje van de NEIPA, dus iets minder alcohol (5,5%), maar ook ongefilterd en met een 'bakkie' hop.

De 3 hopsoorten

Bij de Muuke #8 werden drie hopsoorten gebruikt: Azacca, Citra en Huell Melon. Azacca is een Amerikaanse hopsoort die veelal wordt gebruikt om aroma en smaak van tropische fruit en citrusvruchten toe te voegen aan IPA's en aanverwanten. Ook de Citra hop komt uit uit de Verenigde Staten en brengt aroma's van citrus en tropisch fruit, maar ook bitterheid. Hüll Melon is ontstaan uit een kruising tussen de Amerikaanse hopsoort Cascade en de Duitse hopsoort Hüll en kwam in 2012 op de markt. Hüll Melon staat bekend om zijn fruitige en zoetige aroma's als honingmeloen, abrikoos en aardbei.

Madame Jeannette

Madame Jeanette is een hete, gele chilipeper die oorspronkelijk uit Suriname komt. Deze peper is zeer heet, 125.000 tot 325.000 op de Scovilleschaal. De smaak is enigszins fruitig en doet denken aan mango en ananas. De herkomst van de naam is niet duidelijk, maar deze peper zou mogelijk vernoemd zijn naar een lokale prostituee die bekend stond om haar vurigheid tussen de lakens. Zij had kennelijk geen peper in haar reet nodig.

Tot slot

De Muuke #8 New England Pale Ale verleidt je met haar tropische rijpe zoetheid, maar is ook vurig als Madame Jeanette zelf (als we de verhalen mogen geloven). Doe mij er ook maar eentje. Me too, me too, me too!

Leven in de brouwerij van Van Kinsbergen

Zoals in juni van dit jaar aangekondigd door Van Kinsbergen zelf, is de brouwinstallatie nu volledig geïnstalleerd en wordt het eigen Van Kinsbergen bier (hoppy blond,  wheat ale, stout) nu daadwerkelijk ter plekke gebrouwen.Wij dronken er de Van Kinsbergen Stout, een prima, volle stout van 6,0%. Als we de website mogen geloven, en waarom zou je die niet geloven bij zoveel openhied, komt alleen de Van Kinsbergen Pale Ale niet uit de eigen ketels. Dat gaat ook niet gebeuren, want de capaciteit van de eigen ketels (2 x 250 liter) kan dat logischerwijs niet aan.

Daarmee heeft Van Kinsbergen collega De Prael Den Haag verslagen en zijn ze de zesde brouwerij in Den Haag met bier uit eigen ketels. We sommen de andere vier even op: Kompaan, brouwerij Scheveningen, brouwerij Het Kwartje, Animal Army in de Fiddler en natuurlijk ons geliefde Haagsche Broeder. En als de De Prael Den Haag een brouwmeester en zijn ketels aan de praat krijgt, staat de teller dus op 7 in de Hofstad.

Leven in de brouwerij: Ristretto Brown IPA

Met trots presenteert Follow the Beer zijn nieuwste telg aan de stam, de Ristretto Brown IPA (6,5%). Een bijzonder bier, want dit keer zijn we - in de traditie van de craft beer revolutie - eens flink uit onze kanarie gegaan. Het basisbier was een IPA met pilsmout, caramout (Cristal, Munich en Amber), Munichmout en Amarillo hop (aroma- en bitterhop, maar ook een flinke zak dryphopping).

Dit basisbier hebben we donker gemaakt door het toevoegen van chocolademout (700-1000 EBC) om zo te komen tot een Black IPA. Dat is niet helemaal gelukt, want hij werd meer bruin dan zwart. Dat kwam achteraf ook wel goed uit, want we hebben ook nog koffie toegevoegd bij het kookproces. Ristretto welteverstaan en geen koffie of espresso. Hoe we dat deden, blijft geheim. Het geheim van de brouwer. Waarom mensen hun koffie trouwens zwart drinken, is een raadsel. Het goedje is toch echt meer bruin dan zwart. Maar dat is weer een zijweggetje die we niet verder in zullen slaan.

Tot slot nog even wat achtergrond bij de bierstijl IPA, oftewel India Pale Ale. Daarvoor moeten we naar het Verenigd Koninkrijk en Ierland waar de bierstijl 'ale' vandaan komt. De gewone ale is gewoonlijk een amber- of koperkleurig en bovengistend bier, maar er bestaan allerlei varianten hierop, zoals ook de pale ale, een ale met een blonde of bleke kleur.

Van die pale ale werd ook een extra hoppige, bittere variant met meer alcohol gemaakt, de India Pale Ale. Hiervan wordt wel beweerd dat dit bier werd gemaakt voor de export naar India, toentertijd een Britse kolonie en onderdeel van Britse Indië, waarvan ook Sri Lanka, Pakistan, Bangladesh en delen van Myanmar uitmaakten. Door de hogere hopdosering en de hogere alcohol werd de houdbaarheid van het bier langer waardoor de lange bootreis van 5 maanden naar India mogelijk werd. Een mooi verhaal, waarvoor echter geen historisch bewijs is teruggevonden.

Een ander verhaal is dat de India Pale Ale voor het eerst werd gebrouwen door een kleine Engelse brouwerij, de Bow Brewery. Dit bier werd vooral gedronken door officieren van de schepen van de Britse Oost-Indische Company, maar toen de brouwerij plannen kreeg om dit bier ook naar India te gaan exporteren, stak de Britse Oost-Indische Company daar een stokje voor en richtte Bow Brewery zich vervolgens op de lokale markt, voornamelijk die van Londen. En zo werd de IPA geboren. Ook een mooi verhaal (bron: wikipedia).

Deze IPA is echter ook niet de IPA die wij tegenwoordig drinken en die nu ook volop door grote brouwerijen wordt gekopieerd. De IPA die we nu drinken is met name de Amerikaanse IPA en veel minder de Engelse IPA. De Amerikaanse IPA is een product van de craft beer revolutie. De craft brewers pakten de bierstijl IPA op en voegden hier Amerikaanse hopsoorten als Amarillo en Cascade aan toe. Tevens verhoogden ze het alcoholvolume naar ongeveer 6,5%. De nieuwe IPA werd het visitekaartje van de craft beer revolutie die ook naar Europa over waaide. Ook kwamen er varianten op de markt, zoals Double IPA (meer alcohol) en Triple IPA (nog meer alcohol) en dus ook de Black IPA die wij nu hebben proberen na te maken, maar die gelukkig een Brown IPA werd.