Onder de loep – Massive Brett Destruction

Love craft beer, hate fascism

La Calavera

Cervecería  La Calavera opende haar deuren in 2012 en is een typisch product van de craft beer revolution die in de jaren 10 door de wereld raasde. Bij La Calavera nemen ze craft heel serieus, ze blijven verre van de grote industrie en dicht bij de hop en de mout en hun smaken en aroma's. La Calavera is voortgekomen uit het werkbedrijf Riembau (vergelijkbaar met De Prael Oudezijds, De Prael Houthavens en De Prael Den Haag voordat die hun ziel verloren), die het deelt met restaurant La Barricona, met wie het een gezamenlijk gastronomisch bierproject onderhoudt.

Bij La Calavera nemen ze wel meer dingen serieus. Zeg tegen een Schot niet dat hij Engels is en zeg tegen een Catalaan vooral niet dat hij Spaans is. Zeker nu niet.  La Calavera is Catalaans en dat willen ze weten. En ze nemen ook andere dingen erg serieus. Zo schreeuwen ze bij binnenkomst meteen dat ze van craft beer houden en dat ze fascisme haten. We die twee met elkaar te maken hebben, blijft in het ongewisse, maar kennelijk vinden ze dat bij La Calavera erg belangrijk. En ze hebben wel meer linkse hobby's, zoals de demonstraties tegen de Quinto Centenario, een Spaans, een autosnelweg in het zuiden van Spanje die Sevilla met Portugal verbindt en waar geen tol wordt geheven. Ook zijn ze van de Antimili Rock, een rockbeweging die zich tegen het militarisme richt.

Massive Brett Destruction

Proeven voor StiBON 2, deel 4

We proeven door, want we zijn nog lang niet klaar. Dit keer staan de volgende bieren op het programma: Chouffe Houblon van brasserie d'Achouffe uit België, Emelisse Blond van brouwerij Emelisse uit Kamperland en de Jopen Jacobus RPA van Jopen uit Haarlem. Een Belgische IPA, die ook een Tripel wordt genoemd, versus een IPA van een brouwerij die eigenlijk niet meer bestaat en een American pale ale gebrouwen met rogge.

De Chouffe Houblon zat al eens eerder in de proeverijen (zie deel 2). In die proeverij werd hij tegenover een weizen-IPA en een hopfenweizen gezet. Dit keer dus tegenover een IPA en een American Pale Ale. De kruidige tripel-achtige geur blijft kenmerkend, met een vleugje citrus. De alcohol is goed te proeven. Het bier heeft weinig body maar veel koolzuur. Het blijft een Chouffe, naar onze mening heeft dit weinig met een IPA van doen. Maar dat is een kwestie van smaak en referentiekader!

Emelisse Blond komt inmiddels niet meer van brouwerij Emelisse in Kamperland, maar werd in oktober 2016 overgenomen door Slot Oostende in Goes (Zeeland). Daar brouwen ze zowel bieren onder de naam Slot Oostende en onder de naam Emelisse. Die laatste zijn de vertrouwde Emelisse-bieren, maar ook nieuwe Emelisse-bieren staan op de rol. De Emelisse Blond IPA wordt door de brouwer omschreven als een bitter blond bier met fruitige tonen uit Amerikaanse hopsoorten. Een zoete geur komt ons tegemoet: honing, overrijpe sinaasappels... Deze laatste geur komt ook in de smaak terug, met een iets wrange en bittere nasmaak. Dit bier smaakt nu veel zoeter dan in onze herinnering, dit kan natuurlijk te maken hebben met het vergroten van onze 'smaakbibliotheek'!

De Jopen Jacobus RPA is een rogge pale ale van brouwerij Jopen uit Haarlem. Het bier is vernoemd naar de voormalige Jacobuskerk waar brouwerij Jopen zijn zetel heeft ingenomen. Het bier wordt door de brouwer beschreven als een rogge pale ale: amberkleurig en fruitig bitter door het gebruik van Amerikaanse hopsoorten. Rogge is een graansoort, met een vezelige wortel en langgerekte korrel, die niet vaak voor de bierproductie wordt gebruikt. Het geeft een bier een wat 'vollere' smaak. In de eerste instantie ruikt komt de geur wat muf over, maar dan neemt de hop de overhand: bloemig, lychee-achtig! De smaak heeft is fris, beetje citrus, zurig (deze smaak komt van het gebruikte Roggemout) en zeer hoppig. erg lekker bier vonden wij!

Proeven voor StiBON 2, deel 1

Proeven voor het examen van StiBON niveau 2 is hard werken. Ga er maar aanstaan: van een lijst van bieren moet je kunnen aangeven wat voor soort bier het is. Dat is nu nog een long list, straks wordt deze teruggebracht naar een short list van 20 bieren. En die moet je allemaal kunnen herkennen aan geur, kleur, smaak en allerlei andere kenmerken. Ongelooflijk, zouden sommigen zeggen.

Dit keer stonden de volgende bieren op het programma om geproefd en vooral herkend te worden: Gulpener Dort, Liefmans Goudenband, Murphy's Irish Red en Brewdog 5am Saint.

Dort (7%) is een Nederlandse bierstijl en volgens de brouwer zelf de eerste Nederlandse bierstijl. En daar zijn er niet zoveel van. Ga maar na: bokbier, kuit, dort en dan houdt het wel zo'n beetje op. Dort is een variant op de Duitse Dortmunder: amberkleurig, moutig en licht zoet. Het is zo'n bierstijl waarvan je denkt: waarom brouwen niet meer Nederlandse brouwers dit?

Liefmans Goudenband (8%) is een donker bier dat wordt getypeerd als een Vlaamse Bruine, dat wordt gemaakt in open kuipen met bier van gemengde gisting, waarna het na de rijping wordt versneden met jong bier. Het is een lichtzuur, maar ook zoet bier dat je best een paar jaar kunt bewaren en heeft tonen van appel, kersen en hout.

Murphy's Irish Red (5%) is een amberkleurig bier dat wordt getypeerd als een Irish Red Ale. Het is een wat vlak, ja bijna saai bier. En wat het dan typisch 'Iers' en 'rood' maakt, blijft ook na het proeven de vraag. De brouwerij is overigens eigendom van Heineken.

Tot slot, de Brewdog 5am Saint (5%). Deze Amerikaanse Red Ale wordt gebrouwen van 5 moutsoorten en 6 Amerikaanse hopsoorten. Dat leidt tot een bitterzoet, chaotisch bier. Dat zegt de brouwer zelf en daar heeft hij eigenlijk wel gelijk in. Teveel gedoe, te ingewikkeld, zou je ook kunnen zeggen. Maar wel een herkenbaar bier dankzij de overduidelijke Amerikaanse hop.

Proeven is hard werken. Althans, voor diegene die straks examen moet doen. Aan de andere kant van de tafel wordt gewoon genoten van bier en af en toe 'lekker' of 'niet lekker' geroepen. Aan die kant is het eigenlijk best ontspannen. We gaan door met proeven en houden jullie op de hoogte.